woensdag 17 oktober 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Manon - Partner van een transgender (6) - Verkend, verleid
Gepubliceerd op: 20-02-2013 Aantal woorden: 724
Laatste wijziging: 20-02-2013 Aantal views: 1674
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Partner van een transgender (6) - Verkend, verleid

Manon


Soms voel ik me mentaal meer een vrouw en dan zijn we als twee lesbiennes, dan weer voel ik me mannelijk.


Mauranne en ik waren gelukkig en bouwden samen een leven uit. Geen van beiden wisten we dat ze transgender was. We hielden van elkaar. Het leven was mooi. En toch weer niet.

Ik wist dat de rolverdeling in een relatie soms wisselt, dat vrouwen zich mannelijk gedragen en omgekeerd. Maar wat hier gebeurde was anders. Mijn partner had er geen idee van hoe hij met vrouwen moest omgaan. Hoe prikkelend of frivool ik me ook kleedde of gedroeg (wat ikzelf dan weer niet zo leuk vond - ik heb echt wel veel aspecten van een tomboy, een 'halve jongen' zoals ze soms wel zeggen), nooit bespeurde ik mannelijk erotisch verlangen, nooit kreeg ik de signalen die een man geeft als hij opgewonden raakt door een vrouwelijke mond, door borsten of een kont. Er was wel een overvloed aan liefde en tederheid, maar als ik het domein van erotiek en seks wou betreden, moest ik erom vragen. Nooit werd ik verleid.

Bovendien keek hij ook heel gefascineerd naar andere vrouwen - niet om met hen in bed te duiken, dat was duidelijk. Die fascinatie voor vrouwen gecombineerd met ons rare seksleven maakte me erg onzeker. Maar dat gold, zo bleek, ook voor hem.


Over de grens kijken

Mauranne moest blijkbaar kiezen. Ofwel plaatste ze haar gevoelens binnen het man-zijn - maar dat zinde haar niet – of ze plaatste haar gevoelens binnen het vrouw-zijn - maar dat kwam niet eens in haar op. Dat was totaal onbekend. Er was geen script dat gevolgd kon worden.

Mauranne en ik konden heel veel gevoelens en gedragingen geen plaats geven. We hadden geen grond onder de voeten. We stonden aan de grens van iets dat we niet kenden, een door ons nog onontgonnen gebied. De basis van ons samenzijn was enkel liefde.

Sedert we beseffen dat Mauranne transgender is, is alles op zijn plaats gevallen. In het begin was ik nog wat onwennig, ik durfde nauwelijks - vrouwen doen zoiets niet. Toch probeerde ik het. De tomboy in mij had er geen moeite mee. Eerst plaagde ik haar wat fysiek terwijl ze stond te koken. Mauranne was blij en deed graag mee. Geleidelijk nam ik haar meer en meer vast op de gekste momenten. Ik verzon verhaaltjes en klemde haar in mijn armen zodat ze niet meer weg kon. Ik trok haar mee naar haar eigen wereld, een vrouwelijke wereld die ze niet kende en waarin ik haar kon inwijden. Steeds was de respons positief, en het flatteerde, ontroerde me dat ik door die aanpak haar begeerte zag ontvlammen. Voelen mannen zich ook zo als ze een vrouw verleiden?

Onze verlegenheid verdween, zij liet haar vrouwelijke kant ontplooien, en ik had niet veel moeite om mannelijke technieken aan te wenden.


Het hoort zoals het past

Zo veranderde ook alles 'in bed'. Eens we wisten dat Mauranne transgender is, konden we ineens alles relativeren en anders bekijken. Zo ontdekten we dat Mauranne fysiek wel een mannelijk lichaam heeft, maar dat ze het meeste deugd heeft aan het liefdesspel als ze op emotioneel vlak altijd een vrouw kan blijven. Ikzelf kies. Soms voel ik me mentaal meer een vrouw en dan zijn we als twee lesbiennes, dan weer voel ik me mannelijk. Zo kunnen zowel mijn mannelijke als mijn vrouwelijke kantjes zich ontplooien.

Ineens hoefden ook geen grootse 'prestaties' meer neergezet te worden, maar lag er een heel terrein open waar we zonder frustraties, maar met heel veel affectie en in alle veiligheid konden zoeken, leren, verkennen. We kunnen vrijen als hetero's of als twee vrouwen. Mauranne kan toveren met mij, en we hebben nu ook aan den lijve ondervonden dat een erotisch en seksueel, trillend, levend genieten niet afhangt van lesbo, homo, bi of hetero.
Zolang Mauranne ervaart dat ze vrouw is, zit alles goed. Dan is er een grote ruimte voor exploratie en verdieping. Alles is mogelijk...

De hele verkenning is verre van afgelopen. Het is nog altijd een onvoorspelbaar ontplooien, verkennen - aftasten. En dat is mooi.


(Eerder verschenen in ZiZo magazine, 18de jaargang, nummer 115, september/oktober 2011)
www.manonsite.eu
Facebook Manon Coppens

Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens