woensdag 17 oktober 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Manon - Partner van een transgender (4) - De naturistencamping
Gepubliceerd op: 29-01-2013 Aantal woorden: 617
Laatste wijziging: 29-01-2013 Aantal views: 1946
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Partner van een transgender (4) - De naturistencamping

Manon


Op een naturistencamping vallen een heleboel attributen weg. En andere attributen zijn er juist erg zichtbaar!

Ik ben de partner van de transgendere Mauranne (van man naar vrouw). In een reeks autobiografische columns vertel ik hoe het is om samen te leven met haar. ‘De naturistencamping’ is de vierde aflevering en verscheen eerder in ZiZo-magazine.


Mauranne en ik verblijven graag in de natuur. Omgeven door planten, dieren, rotsen, kliffen, lucht, zon en regen. Daarin naakt rondlopen maakt het avontuur volledig. We kennen een rustige, sobere naturistencamping in een uitgebreid en beschermd natuurgebied. We leven er als natuur in de natuur. Zonder goede internetverbinding. Zonder noemenswaardige toeristische attracties in de omgeving. Zonder activiteitenmogelijkheden. Je kan er helemaal jezelf zijn. Ook als transgender? Op een naturistencamping vallen immers een heleboel attributen weg. En andere attributen zijn er juist erg zichtbaar!

Maar Mauranne ervaart dat helemaal anders. In de ontspannen sfeer op deze naturistencamping kan heel veel. Mensen kijken niet zo nauw naar je kleding en je krijgt er nooit commentaar op. Als het ’s avonds frisser wordt, of als het regent, draagt Mauranne zoals vele anderen op de camping een lendendoek. Maar wel een heel fleurige, in felle tinten. Een die haar silhouet heel sierlijk maakt. En daarop draagt ze een bloesje met vrouwelijke snit. Sobere make-up, lippenstift, doorschijnende nagellak… Iedereen ziet het, niemand zegt wat. Nu ja, niemand... Op de rotsige ondergrond van de camping kan je onmogelijk naaldhakken dragen, maar sandalen heeft iedereen aan. En Mauranne draagt er elegante en vrouwelijke. Op een dag riep dan ook een kindje: ‘Mama, kijk! Hij heeft meisjesschoenen aan!’

Ook bloot kan er heel veel. Mauranne neemt hopkorrels als natuurlijk oestrogeensupplement. Haar borsten zijn nog niet volledig ontwikkeld maar ook niet langer onzichtbaar. Mensen zien de geslachtsdelen, maar ook de borsten. Heel wat mannen hebben grotere borsten dan Mauranne, omdat het vet zich daar opslaat. Meestal hebben die mannen ook een buikje. Mauranne heeft enkel vet in haar borsten. Sommigen merken dan ook het contrast tussen de borsten en de rest van haar lichaam en zien zo dat Mauranne anders is. En dan zijn er haar mooie, lange haren. Op zich is lang haar ook niets bijzonders. Mauranne is niet de enige man die al jarenlang geen kapper heeft gezien. Maar bij haar zijn de haren wel in een vorm gegoten die erg vrouwelijk aandoet, een vorm die overeenstemt met het vrouwelijke design van haar gelaat en lichaam.

Is het misschien de combinatie van het kapsel met het gelaat, de borsten, de sandalen, de make-up en de nagellak waardoor het trangender-zijn van Mauranne uitstekend tot zijn recht kan komen op deze naturistencamping? Zowel het vrouwelijke als het mannelijke aspect zijn duidelijk zichtbaar. Is het daarom dat je haast niet aan mensen hoeft uit te leggen wat transgenderisme betekent? Omdat ze het gewoon zien? En hebben ze er zelf al een beetje bij stilgestaan?

Afgelopen zomer hebben we het al expliciet gezegd aan een aantal goede vrienden. Hun reactie was verbazingwekkend. Ze begonnen ons telkens zelf uit te leggen wat travestie, transgender, transseksueel betekent. Ze beseften de vage zones. Ze hadden zelf nagedacht over man-zijn en vrouw-zijn – misschien niet alleen omdat ze zelf naakt rondlopen, maar ook omdat ze bevriend zijn met Mauranne? Uit de gesprekken die we hadden, bleek dat ze wisten wat ‘gender’ nu eigenlijk is en wat het voor haar of hem betekende.

Misschien lopen op deze naturistencamping in de volle natuur nog wel meer mensen rond, niet alleen met een naakt lichaam, maar ook met een naakt gender.


(Eerder verschenen in ZiZo magazine, 18de jaargang, nummer 113, mei/juni 2011)
www.manonsite.eu
Facebook Manon Coppens



Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens