woensdag 17 oktober 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Manon - Als de dooi intreedt (3/3) - voor Bob Gadeyne
Gepubliceerd op: 05-10-2012 Aantal woorden: 812
Laatste wijziging: 05-10-2012 Aantal views: 1534
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Als de dooi intreedt (3/3) - voor Bob Gadeyne

Manon


(Wat voorafging: Adèle is ontwaakt in de toekomst en heeft ontdekt wie ze vroeger was: een non, de assistente van Abt Bob Gadeyne, die wonderbaarlijk lekker bier kon brouwen. Alleen hij had het recept...)


‘Even later plunderde ik mijn rekening,’ vertelde Adèle haar klanten. ‘Omdat de abdij zo goed functioneerde, had abt Bob jaar na jaar enorme bonussen opgestreken. Die heeft mij allemaal nagelaten. Dankzij al dat geld is mijn kroeg er gekomen. Met het verrukkelijke bier dat ik eraan verbonden heb.’ Plechtig hief ze haar glas. ‘Abdeyne. Zo heb ik het genoemd, want de familienaam van abt Bob was ‘Gadeyne’. De meeste mensen spraken hem trouwens aan met Abt Gadeyne. Maar ik was zijn vertrouwelinge. Ik sprak hem aan met ‘Bob’. Welnu, het bier van Abt Bob Gadeyne, dat wordt Abdeyne.’

Ze dronk haar glas in één teug leeg. ‘Ik was de hoofdassistente van de abt. Toen hij overleed dacht iedereen dat het geheim van het abdijbier met hem verloren was gegaan. Maar één ding wisten ze niet: tijdens een uitgebreide vrijpartij had Bob het recept van het bier op de binnenkant van mijn dij getatoeëerd. En het lukt me wonderwel om het te brouwen. Ik mag het geen trappistenbier noemen, zelfs niet abdijbier. Maar dat zou de abt niet erg vinden, hij is niet langer gelovig.’
De anderen lachten luid.
‘Jaja, dat zal wel dat die zuster onder leiding van een abt stond. In een nonnenklooster woonden enkel vrouwen, en dan is zuster overste toch de baas,’ plaagde iemand haar.
Adèle zuchtte bij zoveel onwetendheid. ‘Vrouwenkloosters vielen onder de orde van mannenordes. De abt was dus de baas van alle vrouwen, ook van moeder overste. Als hij vond dat een non bier mocht brouwen, mocht dat. Overigens was er héél veel mogelijk, zolang het niet algemeen geweten was. En natuurlijk had iedereen de gelofte van celibaat afgelegd, maar wist je dat er zelfs gemengde kloosters bestonden, met vrouwen- en mannencellen in dezelfde gang? Paters (en zeker de abten) hebben meer dan genoeg 's nachts rondgelopen en met hun staf gezwaaid.’
‘En vrouwen die de pech hadden om zwanger te worden?’ vroeg iemand.
‘Ze konden ergens in het geheim gaan bevallen en hun kind afstaan. Er kon zelfs abortus geregeld worden in Frankrijk. En als ze het kind wilden houden, werden ze simpelweg uit de orde gezet. Prachtig verhaal hieromtrent is het levensverhaal van Hildegard von Bingen, een non uit die tijd die prachtige gezangen componeerde en zover is gegaan dat ze een totaal onafhankelijk klooster voor vrouwen heeft kunnen stichten dat op geen enkele manier verbonden was aan een mannenklooster. Haar zusters werden niet zwanger.’
Het publiek luisterde ademloos. ‘Met een beetje verbeelding is de kerk een onuitputtelijke bron van inspiratie voor de gekste verhalen,’ concludeerde een van hen.
‘En er zal altijd wel iets dergelijks gebeurd zijn in het echt, of nog gekker,’ beaamde Adèle.

Het leek al te ongeloofwaardig. Nog altijd geloofde niemand een woord van haar levensverhaal. Maar het hoorde nu eenmaal bij Adèle en haar Abdeyne.
‘Je hebt het abdijbier in ere hersteld, dat is het enige wat echt belangrijk is.’ Een klant dronk gulzig. ‘Zorg dus maar dat jij niet snel sterft, anders zijn we het recept echt voorgoed kwijt. En dat zou jammer zijn!’
‘Van Sem krijg ik nu ook de pilletjes die jullie slikken en waar je honderd jaar ouder van wordt. Ik ben nog niet weg!’ glimlachte ze.
‘Toch wel, want als je levensverhaal klopt zit je nog steeds met die hersentumor. En dan kan het snel afgelopen zijn.’
Opnieuw weerklonk een daverend gelach.
Adèle haalde haar schouders op. ‘Ik stel me vragen rond die tumor. Ik heb geen hoofdpijn, ik voel me niet draaierig, ik ben niet te mager, heb nergens last van.’
‘Kortom, er klopt geen jota van je verhaal,’ concludeerde de klant.

‘Ze kent haar geschiedenis toch wel goed,’ vond een zonderling, gezeten in een uithoek van het café. ‘Dat van die gemengde kloosters. De abortussen en bevallingen binnen de kerk. Hildegard von Bingen. En de geldbonussen die de abt ontving. Dat was typisch voor die tijd.’
‘Dat is Sem,’ zei Adèle. ‘De enige die mijn verhaal gelooft.’
‘Pas maar op voor die zwerver,’ raadde iemand haar aan. ‘Hij kan gevaarlijk worden. Hij bewondert je zozeer dat hij een dossier over je bijhoudt. Ik heb het gezien!’
Sem knikte tevreden. ‘Die observaties zouden weleens aanleiding kunnen zijn voor een vernieuwende techniek. Hiermee zouden we hersentumoren kunnen genezen door ze op een bepaalde manier te bevriezen. Waarom is zij opgestaan uit haar ingevroren situatie, en de anderen niet? Adèle is zeer interessant voor een neurochirurg. Misschien ben ik overigens wel neurochirurg. Wat weten jullie uiteindelijk over mij?’
Iedereen schaterde het uit.
Adèle knipoogde naar Sem en schonk haar glas nog maar eens vol.


www.manonsite.eu

Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens