zondag 15 juli 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Manon - Wat de dag niet kan zien, weet de nacht (3/4)
Gepubliceerd op: 06-09-2012 Aantal woorden: 1029
Laatste wijziging: 07-09-2012 Aantal views: 1598
Easy-print versie Aantal reacties: 1 reacties

Wat de dag niet kan zien, weet de nacht (3/4)

Manon


(Wat voorafging: in een parallelle wereld aan de onze, waar sport verboden is, heeft de politie sportlui die 's nachts oefenden, achtervolgd. Maar de sportlui konden ontsnappen...)


'Ik haat die sportlui. Had ik gekund, dan had ik ze toch doodgeschoten, al is dat verboden. Maar ze waren zo ontzettend snel, ze liepen zo vlot. Ik kon ze zelfs niet neerknallen.'
‘Waarschijnlijk lachen ze zich nu te pletter.’
De agenten zien het voor zich, hoe de atleten, niet eens vermoeid, op een geheime plaats verzamelen, water en sportdrankjes met elkaar delen en niet meer bijkomen van de pret. Het is ondraaglijk vernederend.
'De hoofdinspecteur zal woedend zijn,' meent Willem.
'Hij is nog altijd achter de leider aan,' zegt Anna.
'Achter de leider! De best getrainde persoon van allemaal! Dat is een onmogelijke opdracht!'
Anna aarzelt. ‘De leider heeft gewacht tot alle sporters weg waren voordat hij zelf op de vlucht sloeg. Jack heeft de tijd gehad om hem tot dichtbij te naderen.’

Dan ziet Willem ze, in het veld. Twee personen die achter elkaar aanrennen.
'De eerste is de leider, de tweede Jack,' informeert Anna.
Ademloos kijken ze toe, als mensen die hebben ingelogd op een illegale fitnesslijn en er geen seconde van willen missen.
'Spannend!' roept Anna.
'Zeg zoiets niet,' vermaant Willem haar.
'Klopt jouw hart dan niet sneller?'
'Een hart dat te snel klopt is ongezond, dat weet je ook.'
'Kijk eens. Die leider, zo slank en lenig, zo krachtig, al zijn bewegingen verlopen in volkomen harmonie... hij gaat er als een pijl uit een boog vandoor. Jack kan hier niets tegen beginnen.' Anna wordt helemaal meegesleept door de achtervolging. 'En toch, hij doet het lang niet slecht, ondanks al zijn kilo's... '
'Jack moet die schurk onder vuur nemen!' fulmineert Willem. 'Dat stuk crapuul! De smeerlap die beschaving tegenhoudt!'
'Nee, hij wil niet schieten want de leider kent de namen en adressen van alle deelnemers. Jack wil hem niet per ongeluk zwaar verwonden of doden. Zie dat toch eens... Jack verliest terrein... De leider zal de spurt winnen en... Ja! JA!!!!'
‘Nee… NEE!!’ roept Willem vol afschuw.
'Ja! De leider heeft gewonnen!’
'Jack geeft het op,' constateert Willem ook.
‘Wat een zinderende, boeiende wedstrijd.’
'Anna, supporter je voor die schoft? Je werkt bij de politie, weet je nog?'
'Oh-uh. Ik vond dat rennen ontzettend belangrijk, Willem, meer niet.'
'Het is sport, Anna - vergeef me dat ik het woord uitspreek.'

Het duurt een hele tijd voor Jack voldoende energie heeft kunnen verzamelen om terug tot bij hen te komen. ‘Poeh, wat een beklimming,’ is het eerste wat hij zegt wanneer hij bovenkomt. ‘Ik ben kapot.’ Hij haalt een zakdoek boven en veegt zijn voorhoofd af terwijl hij steun zoekt tegen een boomstam. Daarna kijkt hij om zich heen en ziet de blikken van alle verslagen manschappen.
'We hebben ze niet kunnen pakken,’ zegt hij. ‘We kunnen maar beter teruggaan naar de auto's.' Meer komt er niet uit.
In stilte begint iedereen aan de terugtocht. Het vergt de vetgemeste agenten heel wat moeite om na hun eerste inspanning nu nog deze heuvel op te klimmen. De tol van de voorbije afdaling, gevolgd door de onmogelijke snelheidsloop, laat zich voelen.

Ver verwijderd van het groepje zijn Anna en Jack samen op weg naar hun auto.
Ook tussen hen blijft het lang stil.
'Anna,' zegt Jack tenslotte.
'Jack.'
Opnieuw volgt een lange stilte.
Tenslotte herneemt Jack: 'Waarom heb je dat gedaan?'
'Waarom heb ik wat gedaan?'
'Je weet heel goed waar ik het over heb. Je begon veel te vroeg door de luidspreker te praten. De sporters waren nog niet omsingeld en daardoor is de hele operatie de mist ingegaan. Als we ze tot vlakbij waren kunnen naderen hadden we die boeven kunnen arresteren onder bedreiging van onze vuurwapens.'
'Sorry, Jack. Het spijt me heel erg.'
'Door jouw tussenkomst hebben ze de tijd gekregen om weg te lopen.'
'Ja ... Ik... Oh. Ik wilde zo graag helpen. Dat is de reden waarom ik veel te snel ben begonnen met spreken door de luidspreker. Het spijt me oprecht, Jack.'
'Ach, een beroepsfout. Een politie-inspecteur kan niet onfeilbaar zijn. Gewoonlijk ben je een schitterende assistente. Het zal moeilijk worden om dit aan de minister uit te leggen maar het zal me wel lukken. '
Ze bereiken de top van de heuvel. Uitgeput laat Jack zich vallen in de auto.
'Laat me eens raden... ' zegt Jack.

'Hoezo?’
'De foto's. Ik gok erop dat ze niet van de beste kwaliteit zijn.'
Anna's gelaat kleurt vuurrood. 'Euh... het zou kunnen dat je gelijk hebt. Ik heb de flash niet gebruikt omdat er zoveel verlichting was op het terrein en ik vrees dat ik dat wel had moeten doen. De deelnemers zullen zichtbaar zijn op de foto's, maar niet herkenbaar.'
Jack knikt. Hij kent haar. Ze is de laatste maanden heel wat kilo's kwijtgeraakt.
‘Wat doe jij in je vrije tijd?’ vraagt hij.
'Jack! Dat is privé!’
'Maak je geen zorgen. Je kan niet van me verwachten dat ik blind ben. Ik zie ook wel dat je vermagerd bent. Je hebt nog altijd heel wat kilo's, maar in vergelijking met veel anderen kan ik je bijna slank noemen.’
‘Volslank, dan,' glimlacht Anna geflatteerd. Ze vervolgt eenvoudig: 'Daar moet je niets achter zoeken. Dat komt omdat ik geen suiker meer eet bij het tv-kijken.'
Jack schudt zijn hoofd. ‘Nee, Anna, het gaat verder, veel verder. Je kijkt niet zo vaak meer tv. Omdat je andere zaken te doen hebt.’
Ditmaal schudt Anna haar hoofd. ‘Jack, ik doe de dingen niet waarvan je me tracht te beschuldigen. Hoe zou ik dat kunnen, als politie-agente? Ik ben ervan doordrongen dat het fout is. Mensen die onvoldoende lezen en zich ontwikkelen, vormen een bedreiging voor de beschaving, dat weet ik goed genoeg. 's Avonds zit ik in de zetel en 's nachts lig ik in bed. Echt waar.'


(wordt vervolgd)
www.manonsite.eu

Henk Gruys @ 12-09-2012 15:13:33
Het gaat over dialogen die door je worden afgesloten met:
meent hij - informeert zij - vermaant zij - fulmineert hij - constateert hij - herneemt hij - vult zij aan - articuleert zij - legt hij uit - puft hij - beveelt hij - onderbreekt hij - verwittigt zij - enz.
Door dit zo vaak te doen wek je irritaties op.
Het is een manier die zoveel mogelijk dient te worden vermeden. Waarom niet gewoon: "zegt hij"? De betekenis kan in negen van de tien gevallen immers al uit de context worden opgemaakt. Of er alsnog in worden aangegeven.
In geval van dreigende eenvormigheid van "zegt hij", zijn er ook gemakkelijk andere oplossingen te vinden.



Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens