woensdag 24 januari 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Manon - De pot op! (11/12) - thriller
Gepubliceerd op: 28-03-2012 Aantal woorden: 726
Laatste wijziging: - Aantal views: 1413
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

De pot op! (11/12) - thriller

Manon


(Wat voorafging: Serge heeft een wc in de keuken en de poes mag binnen. Maar nog is niet iedereen gelukkig…)


André opende de deur naar de tuin en stampte met zijn voet naar het dier. ‘Vort! Stoute kat! Weg! Vooruit, scheer je weg!’
‘Wat doe je?!’ riep Serge.
Kamilla ontglipte André keer op keer. Hij schreeuwde steeds luider en stampte alle richtingen uit.
Hij maakte geen schijn van kans. Als een bliksemschicht doorkruiste Kamilla de keuken, ook achter het schot. Ze had alles gezien, het fornuis, het aanrecht, de kasten, de wc en de douche. Dan schoot ze de woonkamer in. Ze was onmogelijk bij te houden. Feilloos liep ze om porseleinen vazen, kandelaars, ingelijste foto’s en een massa kitscherige voorwerpen heen. In enkele tellen was ze overal geweest. Langs de zetels en de tafel tot aan het raam bij de straat, en terug. Toen ze terug was vroeg Serge zich af of het echt gebeurd was. Had ze werkelijk de kamer zo snel doorkruist? Ze zat nu rustig voor hem alsof ze nooit bij hem weggeweest was. Hij bukte en pakte haar op.
‘Zie je wel dat ze niet alles zal stukmaken,’ zei hij verwijtend. ‘Ze is overal geweest, met een snelheid en behendigheid waar jij niet van kunt dromen, zelfs niet met je snelste auto. En ze heeft niéts omvergegooid.’
‘Je wilde vroeger toch geen poes? Je vond het te vuil, net als ik,’ zei André. ‘Zeker in de keuken.’
Serge keek woedend. ‘Ze is mooi! Zie je dat dan niet? Ze is niet vuil.’
‘Je moet haar wegjagen als ze komt.’ Na deze woorden ging André naar buiten en bracht de borden met voeding en drank voor de poes naar binnen, waar hij ze afwaste en terug in de kast legde.


oOo



Die poes irriteerde hem mateloos. Ze was helemaal wég van Serge. Waarom niet van hem, van André? Ze had Serge aangenomen als haar zekerheid. Waarom hem niet? Hij wist zoveel meer. Hij wist alles. En wat hij niet wist, zocht hij op in allerlei catalogi en encyclopedieën. Serge daarentegen interesseerde zich nergens voor.
Toch was het van Serge dat de poes hield.
Langzaam weefden verschillende gedachten in het brein van André zich tot een duidelijk, helder plan.
Zo moeilijk was het niet. Naar Serge toe zou hij voortaan niets meer laten merken van zijn weerzin voor dat pluizige beest. Hij zou zelfs zeggen dat hij het begrepen had. ‘Bij een hond is het zo dat de baas zijn hond kiest. Bij poezen is het anders. De poes kiest haar baas. Daar heb je als mens niets tegen in te brengen. Niemand kan voorspellen wat het dier zal doen, niemand weet goed op welke maatstaven ze zich baseert. Maar zij is het die kiest.’ Hij zou goedkopte prietpraat verkopen, en zeggen dat hij zich daarbij neerlegde, en Serge zou hem dankbaar zijn en hem geloven.
Dan zou hij geleidelijk ook het vertrouwen van de poes winnen. Geleidelijk, want het mocht niet opvallen. Het moest eruitzien alsof de vrienschap echt was. Eerst zou hij haar enkele dagen alleen maar een beetje aaien, nogal afstandelijk. Dan langdureiger. Daarna kon hij haar eens oppakken en vertroetelen in zijn armen. Misschien kon hij haar zelfs eens wat te geven, als het mocht van Serge. Hij moest echt doen alsof hij goed bevriend was geworden met die… Kamilla. Zonder haar van Serge af te pakken. Serge moest voelen dat ze het meeste van hem hield.

Daarna zou hij kunnen toeslaan. Niet meteen. Pas als Serge er echt van overtuigd was dat André ook aan de poes gehecht was, kon hij toeslaan.
Een gehaktballetje, enkele korrels rattenvergif erop, zijn vriendschap met de poes uitbuiten, en klaar. Hij zou ervoor moeten zorgen dat Serge het lijk nooit zou kunnen vinden. Hij moest het lichaam in de tuin van de buren begraven. Daar zou Serge nooit durven te gaan zoeken als de poes niet terugkwam.
André kon alles wat hij wenste draaien in het voedsel voor de poes. Bij de drogist zou hij meer dan genoeg middelen vinden die de poes om het leven konden brengen. Op intenet zou hij fora zat vinden waar hij de beste producten en de dodelijke dosis kon vinden.


(wordt vervolgd)



Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens