zondag 15 juli 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Manon - Manon - Camping Martinatuur (22/33)
Gepubliceerd op: 22-03-2012 Aantal woorden: 1480
Laatste wijziging: 27-07-2015 Aantal views: 1374
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Manon - Camping Martinatuur (22/33)

Manon


(Alles voor de huiszoeking in het kasteel en de science-fiction fuif werd voorbereid. Ondertussen, elders… )

Grissom Grey kon niet leven met de gedachte dat hij een zevenderangsdirecteur was. Hij was de chef van een CIA-afdeling die enkel opdrachten kreeg waarin niemand geïnteresseerd was en die bijgevolg resultaten opleverde waarin nog minder mensen geïnteresseerd waren. Nog veel minder kon hij het hebben dat zijn agenten de onbelangrijkheid van de missies die hij hen doorgaf, onderstreepten door hun gedrag.
‘Meer dan een week geleden! Het is al meer dan een week geleden dat we die mannen erop uit gestuurd hebben en we weten nog altijd niet of die vervloekte Europeanen meer informatie hebben dan wij over dat bizarre verschijnsel dat zich heeft voorgedaan in de omgeving van de Aarde!’
Grey gooide een cd op het bureau van Onslow en vroeg hem de inhoud te bekijken. Vanaf dat ogenblik had hij meer dan tijd genoeg om zijn jas uit te trekken, hem weg te hangen en in alle rust een kop koffie te halen. Onslow werkte secuur. Héél secuur. En daarom traag. Véél te traag. Het was niet voor niets dat men hem OnSlow Motion noemde. Om zich niet onnodig op te winden over die traagheid, gebruikte Grey de lange tijdsintervallen meestal om enkele praktische dingetjes te regelen. Zoals koffiezetten.

Met een kopje in zijn hand zakte hij neer op een stoel naast Onslow. Hij staarde naar het scherm. Pas dan, zoals verwacht, verscheen alle informatie die de vorige week door Buck en Chuck was doorgestuurd, met datum en uur.
Eerst hadden Buck en Chuck een gedetailleerd verslag doorgestuurd over de onderhandelingen met ESA. Dit werd gevolgd door een gedetailleerd verslag van de huiszoeking bij Piet Geluck. Daarna was het verslag gekomen van een achtervolging in de auto. Het verslag was zo verward dat het waarschijnlijk een nauwkeurige weergave was van de verwarring die geheersd had tijdens de achtervolging. Weer wat later was een gedetailleerd verslag aangekomen over het schaduwwerk dat de mannen verrichtten op een... naturistencamping.
Van dan af hadden de berichten meer en meer op zich laten wachten en de inhoud had zich herhaald. ‘We zijn druk en goed bezig met het volgen van belangrijke sporen’ luidde het telkens ongeveer. Een keer was het ‘We zijn druk en goed bezig met het volgen van heerlijke sporen.’

Het kon een typfout zijn, maar Grey dacht er een verdachte ondertoon in te ruiken. Hij was dan wel spion van het zevende knoopsgat, maar spion is spion, en een speurneus blijft een speurneus. En die neus vertelde hem dat op die camping heel speciale sporen gevolgd werden en dat er zich allerhande activiteiten ontplooiden die niet tot het onderzoek behoorden. Activiteiten die totaal niets te maken hadden met een buitenaardse inmenging maar wel met de meest laag bij de grondse, aardse geneugten.
Volgens Grey was de opdracht om op zoek te gaan naar vliegende schotels al te belachelijk. Dat dergelijk onderzoek op niets zou uitdraaien, was duidelijk geweest van bij het begin. Op zoek gaan naar een ontsnapte bruine olifant met zwart krulhaar die in een of andere Parijse metrogang een plotse, onverwacht snelle groei doormaakt en komt klem te zitten tegen het plafond leek hem nog zinvoller. Maar dat betekende nog niet dat zijn ondergeschikten op kosten van zijn dienst in Zuid-Frankrijk konden gaan leven als god op Aarde. Dat ging hem werkelijk veel te ver. Daar moest tegen opgetreden worden.

Nadat Grey alle boodschappen nog eens doorgenomen had, was zijn kop koffie leeg. Hij liet Onslow een verbinding tot stand brengen met het opleidingscentrum van de CIA en maakte van de aldus rijkelijk vrijgekomen tijd gebruik om een volgende kop koffie te halen en slenterend even te gaan plassen.
Toen hij terugkwam was Onslow net klaar, zoals verwacht. Grey duwde hem zachtjes weg van het toetsenbord en begon zelf te tikken, met vingers die nog roken naar de zeep van het toilet en nog niet helemaal droog waren zodat ze wat bleven kleven aan de toetsen.
‘Speciale Opdracht voor ‘Sexy Babes’, tikte hij. Meteen zag hij de fout en veranderde ‘sexy’ in ‘sectie’.
De sectie ‘Babes’ was de afdeling van de vrouwelijke leerlingspionnen van het eerste jaar. Zij werden opgeleid in de kunst van het verleiden en ze leerden concurrerende spionnen in de val te lokken.
Grey had een mooie stage-opdracht voor een van de meisjes: ze zou niet de spionnen van de tegenstander in de val moeten lokken, maar wel de eigen spionnen. Grey kende zijn personeel, en hij vermoedde dat dit geen moeilijke opdracht zou worden. Een grootste onderscheiding lag binnen het bereik van een eerstejaars-Babe.

Onderzoek uit te voeren naar CIA-agenten Buck en Chuck.
Plaats:
Zuid-Frankrijk, naturistencamping Martinatuur.
Situatieomschrijving: Agenten Buck en Chuck werden erop uitgestuurd om foto’s te bemachtigen van een vreemde satellietwaarneming die liet vermoeden dat er buitenaardse elementen bij betrokken waren. Hun onderzoek leidde hen naar camping Martinatuur en lijkt daar om onbekende redenen te stagneren. Via tipgevers die we gecontacteerd hebben, werd het vermoeden bevestigd dat Buck en Chuck tijdens hun werkuren vakantie aan het nemen zijn op onze kosten, en we weten nu zeker dat zij absoluut geen oog meer hebben voor het onderzoek. Waarschijnlijk hebben ze wel oog voor natuurschoon van bijzondere, maar niet van buitenaardse aard.
Taakomschrijving: uitzoeken wat Buck en Chuck werkelijk uitvoeren op de camping. Indien er toch sporen van buitenaardse elementen aanwezig zouden zijn, onmiddellijk contact opnemen met centrale. Indien er echter geen sprake is van een buitenaardse activiteit, wat het meest plausibele is, bewijsmateriaal verzamelen van de laksheid van Buck en Chuck, dat later tegen hen gebruikt kan worden.
Uitvoeringswijze: gewoon vakantieganger spelen. Heel goed met hun kloten rammelen – hoe meer hoe beter. Stiekem opnamen maken, hen op hetedaad betrappen zodat er voldoende bewijsmateriaal is om Buck en Chuck op staande voet te kunnen ontslaan.


Tijdens de droge tik op ‘Send’ merkte Grey dat in het woord ‘hetedaad’ een r ontbrak. Hij was weer te snel geweest. Eén troost: had hij het werk door Onslow Motion laten doen, dan was de koffiemachine nu leeg geweest.
‘En dan,’ mijmerde hij, ‘dan ben ik eindelijk van die twee luilakken verlost. Het is al erg genoeg dat ze me van bovenaf altijd opzadelen met stomme opdrachten.’ ‘En,’ dacht hij erbij, ‘met een administratief medewerker die altijd, steeds weer opnieuw, te traag is.’
‘De Babes-sectie is ook niet een van onze beste afdelingen,’ bracht Onslow er traag uit.
‘Het zijn jonge, en bovenal niet zo onschuldige meiden. Goed gevormd! - fysiek, bedoel ik. Buck en Chuck zullen dat nieuwe, verse vlees graag zien aankomen.’
‘Ik heb Buck noch Chuck ooit met belangstelling horen spreken over mooie meisjes,’ antwoordde Onslow traag, maar zoals gewoonlijk vond Grey het niet nodig om te reageren op de apathische gedachtegangen van zijn collega.

Het bericht was verstuurd. Echter, de spionagewereld zou geen spionagewereld zijn zonder afluisterpraktijken. Dat wist Grey. Het bericht zou niet alleen gelezen worden door de bedoelde bestemmeling, maar evenzeer door een heleboel medelezers.
Grey stond op en staarde uit het raam. Monkelend fantaseerde hij hoe op dit moment, binnen al die verschillende nationale spionagecentra, de nodige maatregelen getroffen werden. Overal op het zevende knoopsgat niveau, door afdelingscheffen van het zevende knoopsgat. Ook bij hen zouden de zevende-knoopsgat-vrouwelijkespionnen-in-opleiding de opdracht krijgen om in te grijpen. Grey verbeeldde zich de verschillende berichten.

In Schotland: Gewoon vakantieganger spelen. Heel goed onder hun kilt tasten - hoe meer hoe beter. Stiekem opnamen maken, hen op hetedaad betrappen zodat er bewijsmateriaal is om hen later te ontslaan.
In Italië: Gewoon vakantieganger spelen. Heel goed met hun testes spelen - hoe geraffineerder hoe beter. Foto-opnamen maken – desnoods trukeren - en ze ogenblikkelijk doorspelen naar onze media-magnaten.
In Japan: Gewoon vakantieganger spelen. Hun kloten vanuit alle mogelijke hoeken fotograferen met alle bestaande lenscombinaties van fish-eye tot macrofotografie.
In Duitsland: Gewoon vakantieganger spelen. Hun ballen platknijpen zodat ze beginnen te jodelen en ondertussen heimat-liederen zingen tot ze heimwee krijgen en door de knieën gaan.


Opgeruimd verliet Grey zijn kantoor. Hij zag zo het tafereel voor zich. Het grandioze moment waarop al die meiden van verschillende nationaliteiten op de camping zouden neerstrijken. Buck en Chuck rammelden met zijn kloten? Hij zou hen eens aan den lijve laten voelen hoe zoiets aanvoelde.
Klootje komt om zijn loontje.
Toen Grey achter het stuur van zijn wagen kroop, zag hij dat twaalf verdiepingen hoger Onslow het licht van zijn kantoor eindelijk doofde.


(wordt vervolgd)



Op deze website kan je het volledige boek lezen.
De gedrukte versie van Camping Martinatuur kan besteld worden door me te contacteren via mijn emailadres.
Alle info met de nodige links vind je op mijn website, www.manonsite.eu

Camping Martinatuur
Copyright 2008 Manon
manon@skynet.be
www.manonsite.eu
Omslag: Kaisan
ISBN: 9789079457014
NUR: 300
Vertaald naar het Frans onder de titel: ‘Camping Martinature’


Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens