woensdag 17 oktober 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Manon - De bamboefluit (11/11) - een poëtische thriller
Gepubliceerd op: 20-06-2011 Aantal woorden: 665
Laatste wijziging: 20-06-2011 Aantal views: 1789
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

De bamboefluit (11/11) - een poëtische thriller

Manon


(Wat voorafging: Bert is ingerekend door de politie, Marianne heeft getuigenverklaringen afgelegd.)


Enkele dagen later manifesteerde de zomer zich nog meer. De zon bereikte haar hoogste punt van die dag. Marianne lag in een tuinzetel te zonnen en hoorde hoe Sylvester puffend kwam aangelopen. Boos trok hij zijn shirt uit.

‘Nooit meer,’ hijgde hij. ‘Dat doe ik nooit meer!’
‘Je hebt het misschien toch een heel klein beetje aan jezelf te wijten...’ suggereerde ze.
‘Huh? Wat? Aan mezelf?’
‘Op het middaguur gaan joggen als er zon is lijkt me niet erg verstandig.’
‘Mmmm... misschien. Ik dacht dat het wel zou meevallen als ik in het bos bleef, onder de schaduw van de bomen.’
‘En het viel tegen?’
‘Nee, het viel zo goed mee dat ik een grotere ronde heb gemaakt. De omweg langs het dorp. Die was niet om uit te houden! Volle zon! En dan nog die bergop om het dorp uit te geraken...’
‘Ik begrijp dat het een ongezonde jogging was.’
‘Ik ben bijna ergens gestopt om een glas water te vragen...’
‘Of om zonnecrème te halen bij de apotheek.’
‘O, de apotheek. Die is gesloten. Toen ik daar langskwam stond er een politie-auto. Er waren twee agenten binnen.’ Hij grinnikte. ‘Heel zijn handel zal tot in de kleinste details gecontroleerd worden. Als je al de aantijgingen weet die Bert heeft losgelaten, over verboden producten die de man zonder attest verkocht, mengsels van producten die hij zelf maakte en die verdacht waren... De agenten kennen natuurlijk ook de roddels die de ronde doen.’

Plots was Marianne stil.
Op het eerste gezicht had ze het gebeuren met Bert vrij goed verwerkt. Ook fysiek. Op haar lichaam waren blauwe plekken aangetroffen, enkele kneuzingen en oppervlakkige verwondingen van de huid. Al bij al viel het best mee. Zij had Bert trouwens ook enkele fikse verwondingen toegebracht tijdens het gevecht, zo bleek uit het onderzoek.
Om er helemaal bovenop te komen zou ze toch wat tijd nodig hebben. Ze was getuige een slachtoffer in deze zaak, en ze zou nog geregeld met het gerecht en de politie te maken krijgen, tot het proces van Bert afgelopen was. Ze zou in de komende maanden steeds weer herinnerd worden aan deze zaak. Dat vond ze heel begrijpelijk, maar het zou het voor haar niet makkelijker maken.

‘Wat ik zo erg vind, is de valsheid die Bert aan de dag legde om bij mij begrip los te krijgen...’
‘Af te dwingen,’ corrigeerde Sylvester. ‘Hij eiste dat je hem zou begrijpen. En zijn misdaad.’
‘Hij zei dat ik hem moest begrijpen omdat ik vogels in mijn tuin heb waar ik van houd. Maar ik heb geen nestkastjes in mijn tuin omdat ik zonder hen niet gelukkig kan zijn. Ik ben blij dat ze er zijn, maar ik ben niet van hen afhankelijk.’
Sylvester glimlachte. ‘Wat als je partner niet van de vogeltjes zou houden...?’
‘Dan gooi ik hem gewoon buiten. Zonder hem eerst te vermoorden.’
‘Leuke meid. Geen kans om vermoord te worden. Bij jou voel ik me veilig,’ vond Sylvester.

Ze keek hem aan en begon te lachen. Nog een maand, dan was de huur van zijn flat afgelopen. ‘We kunnen al beginnen met de verhuis,’ zei ze. ‘Ik heb erover nagedacht... de meubels in de woonkamer...’
Ze begon een hele uitleg, en terwijl ze sprak naderde een roodborstje haar tot op een halve meter.
Marianne had een paar kaaskorstjes bij zich en strooide ze op haar buik.
‘Waarom doe je dat?’
‘Eens zien of het vogeltje de lekkernijen van mijn buik komt halen,’ zei ze.
Toen voelde ze het bekende geprik van zijn stoppelbaard vermengd met de zachte strelingen van zijn lange haar. Ze rook het zweet van zijn zware jogging, dat opging in de natuurgeuren van de tuin. Het rook heerlijk.
Naast hen besloot het roodborstje om het op een ander moment nog eens te proberen, en hij fladderde weg naar de struiken, op zoek naar lekkere insecten.

Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens