woensdag 20 september 2017
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Judith - Tum Tum
Gepubliceerd op: 27-05-2011 Aantal woorden: 2710
Laatste wijziging: 30-04-2017 Aantal views: 2004
Easy-print versie Aantal reacties: 2 reacties

Tum Tum

Judith


Trudy liep op haar kousevoeten naar de keuken om nog een koffie in te schenken. Zij voelde zich heerlijk loom. Vlak voor zijn vertrek naar zijn, in Nieuw-Vennep woonachtige broer had zij nog even seks met haar man Dennis gehad en daar had zij als vanouds volop van genoten. Het was fijn om als een vrouw van eenenvijftig nog volop van seks te kunnen genieten. De overgang verliep toch al zonder al te veel problemen voor haar. Het einde van die overgang was ook nabij: over zes maanden zou zij officieel in de menopauze zitten.
Zij liep de keuken in en zette de waterkoker aan. Staande achter de gootsteen keek zij even naar buiten. Het was een bewolkte, maar droge ochtend en het was eigenlijk veel te zacht voor een zondagochtend in december. Toch zou zij vandaag niet naar buiten gaan. Zij overwoog wel om straks een poosje op haar hometrainer te gaan fietsen. Daar had zij overigens niet zo veel zin in. Het fietsen op de hometrainer was alleen maar plezierig als Dennis daarbij aanwezig was en gedurende het hele imaginaire fietstochtje in blinde adoratie naar haar malende en mollige kousebenen bleef kijken.
Nu hij afwezig was, moest zij dus iets anders bedenken om zichzelf aan het fietsen te krijgen. Zij besloot uiteindelijk om zometeen haar mobieltje onder de boord van een van haar kousen te stoppen. Een lichtelijk ondeugend telefoongesprek met Dennis zou dat saaie fietsen op de hometrainer natuurlijk veel leuker maken. Zij zou hem tijdens dat telefoongesprek namelijk heel minutieus gaan uitleggen, hoe bezweet zij was, hoe nat haar haren, gezicht, lijf, billen en benen waren, hoe strak haar mooie kousen om haar dijen en kuiten zaten en hoe zielig haar snoezige kousevoetjes in die enge, ijzeren toeclips zaten geklemd. Zij kon hem met dat soort opsommingen nog steeds stapelgek maken en dat zou zij dus zeker niet nalaten.
Tijdens het wachten op het koken van het water voelde zij, dat er nog wat sperma uit haar vagina druppelde. Zonder er bij na te denken, scheurde zij een paar velletjes van de keukenrol af om de druppels weg te vegen. Zij gooide het propje in de afvalbak, waste en droogde haar handen even aan een kleine handdoek en zette de waterkoker weer uit. Eigenlijk was zij van plan geweest om na het vertrek van Dennis nog een bad te nemen, maar van dat voornemen was zij snel weer afgestapt. Waarom zou zij een bad nemen als zij geen visite verwachtte en niet weg zou gaan?
Zij maakte een kop espresso voor zichzelf klaar en liep met een nog steeds lome tred de huiskamer in. Op de bank bij het raam lag haar kat Tum Tum te slapen. Twee dagen daarvoor had het beest, een rood-witte kater, een nogal omvangrijke, medische behandeling ondergaan. Het was haar en Dennis vorige week eindelijk opgevallen, dat Tum Tum de laatste maanden wel erg mager was geworden en op vrijdag waren ze dus met Tum Tum naar de dierenarts gegaan.
De diagnose van de dierenarts was hen niet meegevallen: Tum Tum kampte met zowel nier- als schildklierproblemen en had ter plekke meteen een waterinfuus toegediend gekregen. Hij was ook op een nierdieet gezet en kreeg nu dagelijks medicijnen om het schildklierprobleem aan te pakken. Zij was niet echt optimistisch over het verdere ziekteverloop, maar had al wel gezien, dat de kater zich inmiddels van het meeste water had ontdaan en weer een normaal postuur begon te krijgen.
Trudy ging naast hem op de bank zitten en aaide hem over zijn vriendelijke kop. Zij was zeer aan hem gehecht. Hij en Dennis hadden haar er doorheen geholpen, toen zij na de dood van haar moeder op het randje van een flinke depressie had gebalanceerd. Het idee om een van die o zo belangrijke steunpilaren te moeten verliezen, was te naar om er lang bij stil te blijven staan. Toch besefte zij, dat zij zich op de dood van Tum Tum moest gaan voorbereiden. Het toedienen van de medicijnen ging elke morgen nogal moeizaam. Als Tum Tum zich van het medicijn kon ontdoen door het niet in te slikken, liet hij het niet na. Als hij dat te vaak zou gaan doen, zou het einde wel eens sneller kunnen komen dan zij verwachtte.
Zij nipte aan haar koffie en merkte, dat er opnieuw wat sperma uit haar vagina druppelde. Zij hoefde er niet voor op te staan: er lag een pakje met papieren zakdoekjes op de salontafel. Zij veegde de druppels weg, verfrommelde het papieren zakdoekje tot een propje, dat zij in de prullenbak naast de bank gooide, pakte een tweede zakdoekje uit het zakje, spreidde het uit en legde het tussen haar dijen op de bank.
Ondanks het ongemak vond zij het toch wel fijn om het sperma van Dennis in zich mee te dragen, althans het vermoedelijk, minieme restant daarvan. Dat restant was overigens ongevaarlijk en zou over negen maanden dus zeker geen grote gevolgen hebben, omdat zij nog steeds de pil slikte. Het kwam ook niet in haar op om een slipje aan te trekken en zich verder aan te kleden. Naakt in het huis rondlopen was een van de meest plezierige dingen in het leven voor haar. Vandaag was zij dus niet helemaal naakt. Rond haar brede heupen zat een zwart jarretellegordeltje en op haar ranke enkels hingen twee, zwarte en dus afgezakte nylonkousen.
Tum Tum liet zich van de bank glijden en liep redelijk kwiek naar zijn drinkbakje in de keuken. Hij dronk nog steeds heel veel de laatste dagen en Dennis moest ook twee keer per dag de inhoud van de kattenbak verversen. Dat soort klusjes nam hij altijd voor zijn rekening. Hij ruimde dus ook de rotzooi op, die Tum Tum achterliet als hij de inhoud van zijn maag niet binnen kon houden. Dat was de laatste drie jaar regelmatig gebeurd. Hij was al jaren een echt zorgenkindje, die malle 'knuffelbuffel' van haar.
Zij luisterde naar het kalme geslobber, dat uit de keuken kwam, nam zelf nog een slok van haar koffie en wachtte tot de kater weer naar zijn vaste plekje op de bank terugkeerde. Het moest vandaag maar een echte Tum Tum-dag worden, vond zij. Dit zou misschien wel een van de laatste dagen worden, die ze samen konden gaan doorbrengen. Tum Tum keerde onderwijl terug uit de keuken en liep naar de bank toe om weer verder te slapen. Helaas was hij op dat moment nog wat te suf, of te slap om op eigen kracht op de bank te springen en hij liet gewillig toe, dat Trudy hem daarbij een handje hielp.
Terwijl Tum Tum weer in slaap viel, haalde Trudy haar rechterkous op. Het was een dure, fully fashioned kous met een naad en een hele brede kouseboord. Het vastmaken ging door de nogal forse omvang van haar bovendij niet echt makkelijk, maar zij slaagde er toch in om de kous aan de jarretelles vast te maken. Bij het ophalen van de tweede kous kwam er een sms'je op haar mobieltje binnen. Het mobieltje lag op de salontafel en Trudy drukte alvast het knopje van het logboek van het mobieltje in. Het was een sms'je van Dennis. Toch opende zij het sms'je niet meteen. Eerst moest die verdomde kous worden vastgemaakt.
Dat lukte haar uiteindelijk en daarna opende zij het sms'je van Dennis. Zij zag, dat het maar één zinnetje bevatte:
"Alexandre Jardin is subliem!"
Hij doelde daarmee op de Franse schrijver, wiens leukste boeken, 'De Zebra' en 'Fanfan', Dennis in deze weken aan het herlezen was. Zij herinnerde zich nog, dat hij voor zijn vertrek 'De Zebra' van zijn nachtkastje had weggegrist. Zij kon niet over de literaire kwaliteit van 'De Zebra' meepraten. Ooit was zij er aan begonnen, maar zij had het boek al na twee hoofdstukken terzijde gelegd. 'Te romantisch, te geëxalteerd' was haar vonnis geweest. Zij typte een ironisch zinnetje in, "Nietes! Alexandre Jardin is een domme, over het paard getilde, romantische idioot! Net als jij!", verzond het en legde het mobieltje op de salontafel terug.
Tum Tum werd weer even wakker en hij keek haar, zoals altijd, heel vriendelijk aan. Zij vroeg zich af, hoe oud hij was. Toen ze hem in 2000 uit het asiel hadden gehaald, had de asielmedewerkster hen verteld, dat hij vijf jaar oud was, maar dat was afgelopen vrijdag door de dierenarts in twijfel getrokken. Hij was vermoedelijk een paar jaar ouder. Asielmedewerkers trokken in de regel altijd een paar jaar van de vermoedelijk echte leeftijd van de dieren af. Misschien was Tum Tum dus al vijftien of zestien in plaats van elf. Dat deprimeerde haar een beetje. Als hij al vijftien of zestien was, dan zou de kans, dat hij zijn huidige kwalen zou gaan overleven niet echt groot zijn. Zij liet zich van de bank afglijden, kroop op haar knieën naar hem toe en gaf hem een stevige knuffel. Hij begon meteen op een nogal luidruchtige manier te spinnen. Het ontroerde haar. Katten leken een stuk liever en aanhankelijker te worden als ze ziek waren. Haar vorige kat Miepie was in haar laatste maanden ook zo onweerstaanbaar lief en aandoenlijk geweest.
Zij stond op, keek uit het raam en voelde zich even als een hoertje, dat op haar klantjes wacht. Haar exhibitionistische neigingen waren de laatste jaren wat sterker geworden. Ook nu kon zij het niet laten om op die plek even met een van de jarretelles van haar linkerkous te spelen. Zij maakte de jarretelle los, veranderde iets aan de lengte van het elastiekje, zodat de boord van de kous wat rechter zou komen te zitten en maakte de jarretelle weer aan de kous vast.
Zij haalde wel vaker van die ondeugende streken uit. Tijdens de vorige, drie zomers had zij regelmatig schaars gekleed op de veranda gezeten en dat had haar een kleine schare van hardnekkige bewonderaars opgeleverd, die zich meestal op de perrons van het station, maar soms ook het grasveldje voor de flat bevond. De meest hardnekkige onder die bewonderaars was een blonde jongen van een jaar of negentien. Hij was vaak op het grasveldje te vinden geweest, hopend op een glimp van haar mollige lijf en benen.
Zij plofte weer naast Tum Tum op de bank neer en op hetzelfde moment ontving zij een nieuw sms'je. Zij nam het mobieltje ter hand en keek in het logboek. Ditmaal was het een onbekend nummer. Zij opende het sms'je meteen maar en schrok zich vervolgens wezenloos. De tekst van de onbekende was namelijk kort en duidelijk:
"Ik wil je neuken!"
Trudy keek ontzet naar het beeldschermpje en wist niet, wat zij ervan moest denken. Moest zij hierop reageren? Of moest zij het negeren? En als zij er wel op reageerde, hoe moest zij er dan op reageren? Zij typte met trillende vingers een voor de hand liggend zinnetje in, "Wie bent u?", en drukte op het verzendknopje.
Tijdens het wachten op het antwoord durfde zij niet op te staan; zij bleef angstvallig op de bank zitten, met haar ogen op haar slapende kat gericht. Zij was bang, dat de blonde jongen op de een of andere manier aan haar telefoonnummer was gekomen en dat hij vandaag weer op het grasveldje voor de flat rondhing. Veel kon er dan weliswaar niet gebeuren, want haar flatje lag op de derde verdieping, maar in haar huidige gemoedsstemming zag zij dat feit even over het hoofd. Het wachten op het antwoord duurde maar heel kort; het was net, alsof hij dat antwoord al van te voren had ingetypt:
"Dat doet er niet toe! Ik ben in ieder geval de man, die je lekker gaat neuken, voordat je man straks thuiskomt."
Dit sms'je schokte haar nog meer dan het eerste sms'je en zij wist niet, wat zij er op moest antwoorden. Misschien was het verstandiger om het sms'je te negeren, of om er althans niet op te reageren. Het volgende sms'je kwam echter snel. Even probeerde zij zich ervan te weerhouden om het sms'je te lezen, maar haar wilskracht was op dit moment helemaal afwezig. Ook het derde tekstje liet weinig aan de verbeelding over:
"Ik wil, dat je even voor het raam naast de verandadeur gaat staan. Ik wil even naar je gluren, voordat ik je ga neuken!"
Zij keek met een volstrekt wezenloze blik naar het beeldschermpje van haar mobieltje en wist niet, hoe zij het had. Iets in haar zei haar, dat zij het bevel moest opvolgen en dat het misschien wel verkeerd met haar zou aflopen als zij dat niet zou doen. Dus stond zij op en drentelde zij, met het mobieltje in haar rechterhand geklemd, naar het raam naast de verandadeur, waar zij met de handen op haar rug bleef stilstaan. Er was niemand te zien, noch op het grasveldje, noch op de perrons van het stations, hetgeen haar toch wel een beetje geruststelde.
Langzaam, heel langzaam begon de hele situatie op haar verbeelding te werken en begon zij ook steeds geiler te worden. Zij geloofde niet werkelijk, dat zij straks door de onbekende man zou worden geneukt. Zij zou niemand binnenlaten en zelf ook niet naar buiten gaan, maar hier, in die veilige beslotenheid van haar eigen huis, kon niemand haar ervan weerhouden om volop van deze idiote damsel-in-distress-situatie te genieten.
Om haar belager een beetje te behagen, duwde zij haar benen tegen elkaar, alsof zij voor hem in de houding ging staan. Zij vond het heerlijk om zichzelf zo te showen en keek zelf ook met veel plezier naar haar prachtige kousebenen. Zij bewonderde de volmaakte symmetrie tussen de kleine kousevoeten, de ferme kuiten, de mollige onderdijen, de brede kouseboorden, de zwarte jarretelles en, tot slot, de volmaakte, blote bovendijen. De aanblik van haar prachtige onderlijf maakte haar nog geiler dan zij al was. Dat bleef ook niet zonder gevolgen. Zij legde het mobieltje op de vensterbank neer, liet haar handen even over haar mooie, welgevormde borsten glijden en kneep een paar keer vol wellust in haar prachtige, stevige billen.
Het liefst was zij daarna nog een poosje blijven stilstaan, maar op dat moment hoorde zij het vierde sms'je binnenkomen. Zij nam het mobieltje weer ter hand en opende dat sms'je met een onstuimig kloppend hart. De tekst was ditmaal wat langer:
"O, verdomme,wat ben je mooi! Ik moet en zal je neuken, hoor! Ik wil zometeen echt tussen die lekkere, dikke dijen van je liggen!!!"
Ditmaal had zij haar antwoord wel snel klaar:
"Ik zal je echt niet binnenlaten, hoor!!!!!"
Zij drukte meteen op het verzendknopje, maar bleef daarna toch voor dat raam staan. Weer keek zij, of zij iemand op het grasveldje, of op de perrons zag staan en weer zag zij niemand. Een reactie op haar laatste sms'je bleef ditmaal wat langer uit. Kon hij haar misschien dan toch zien? Zat hij misschien in een huis in de nieuwbouwwijk aan de overkant van de spoorlijn en begluurde hij haar nu met een sterke verrekijker? Op dat moment kwam zijn antwoord binnen. Het bevatte ditmaal slechts één woordje:
"Hahahahaha!!!!!"
Trudy keek met een gespannen gezichtje naar het beeldschermpje en wist even niet, hoe zij hierop moest reageren. In een opwelling besloot zij om de glurende belager een beetje te provoceren. Zij legde het mobieltje weer op de vensterbank neer en begon langzaam, heel langzaam haar kousen los te maken. Het uittrekken van het jarretellegordeltje was de volgende provocatie. Zij trok het van haar heupen, waar het een diepe, rode streep achterliet, en liet het kalmpjes op haar kousevoeten vallen. Ook voor het afstropen van de kousen nam zij de tijd. Zij bleef intussen beducht voor eventuele voorbijgangers op het grasveldje, of de perrons, maar zowel het een als het ander bleef tijdens haar voorstelling leeg.
Het moment, waarop haar kousen weer op haar voeten vielen, viel samen met de ontvangst van het volgende sms'je. Zij schrok hevig, maar tot haar grote opluchting bleek het een sms'je van Dennis te zijn:
''Dit is mijn laatste sms'je, dat ik via mijn oude mobieltje zal versturen. Mijn nieuwe mobieltje hebben we daarnet op gepaste wijze samen ingewijd. Love you, as always! Kusje! Dennis.''
Trudy keek met grote ogen naar dat allesverklarende tekstje, las ook nog het ps'je, "Je zou toch een keer 'De Zebra' moeten lezen!", en barstte toen in een schaterlachen uit...

Judith @ 19-02-2012 17:53:35
Dank je wel! En dat sorry is niet nodig, hoor! Beter spannend dan erotisch...


Judith @ 18-02-2012 22:32:23
Goed geschreven! Vond het eerder spannend dan erotisch! Sorry!



Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2017 Geoffrey Reemer en René Claessens