vrijdag 21 juli 2017
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Judith - De geste
Gepubliceerd op: 16-05-2011 Aantal woorden: 1794
Laatste wijziging: 27-03-2017 Aantal views: 1588
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

De geste

Judith


Het was een zonnige, warme ochtend, de eerste zaterdag van juli 1972. Conny, een knappe, mollige brunette van eenenveertig, zat, slechts gekleed in haar korte, witte nachthemd en haar bruine nylonkousen, op de veranda aan de achterzijde van haar Noordamsterdamse rijtjeshuis. Er hing vandaag een wat lome, landerige en typische 'Noord'-sfeer over de tuinen en de schooltuinen daarachter. In de tuin van haar onderburen stond een transistorradio, die tot Conny's misprijzen een oude hit van Mungo Jerry ten gehore bracht; achter de schooltuinen reden af en toe auto's over de Papaverweg. Ondanks de herrie was de veranda ook vandaag weer een heel plezierig toevluchtsoord voor haar. Hij stond vol met planten en het uitzicht verschilde slechts in weinig van de tuin rond het huis in Heemskerk, waar zij met haar, inmiddels overleden man en haar dochter had gewoond.
Vandaag was de eerste dag van haar korte vakantie en zij was vast van plan om de dag alleen door te brengen. Dat zou ook geen probleem zijn: al haar geliefden vertoefden in het buitenland. Haar schoonmoeder vierde vakantie op Menorca en haar dochter Trudy trok met haar vriendje Dennis door Duitsland. Zij zou het huis vandaag ook niet verlaten. Zij zou tot een uur of twee op de veranda blijven zitten en als het daar te warm zou gaan worden, zou zij gedurende de middag gewoon maar een siësta gaan houden. Lekker naakt in bed liggen en gewoon maar een beetje slapen en suffen. Er waren eigenlijk maar weinig dingen, waarvan zij meer genoot.
Over het voetpad tussen de tuinen van haar buren en de schooltuinen fietste een buurjongen voorbij. Het was Matty, een knappe, blonde en goedlachse jongen van een jaar of zestien. Hij woonde schuin tegenover haar, samen met zijn moeder, een levenslustig, maar nogal wereldvreemd vrouwtje van haar leeftijd. Conny had een goede band met het tweetal en zwaaide de jongen dan ook vrolijk toe. Hij zwaaide een beetje hoekig terug.
Conny vermoedde, en waarschijnlijk niet ten onrechte, dat de jongen hevig verliefd op haar was. Dat dateerde van de dag, nu ruim twee maanden geleden, waarop Conny zijn leven had gered. Hij had een poging gedaan om over het, met prikkeldraad afgezette hek rond de schooltuinen te klimmen, maar hij was daarbij zo onhandig te werk gegaan, dat hij een slagaderlijke bloeding in zijn rechterdij had opgelopen. Conny was hem onmiddellijk te hulp geschoten en had de wond met een van haar kousen afgebonden. Sindsdien adoreerde hij haar met een vuur, dat haar af en toe een beetje beangstigde.
Ook nu keek zij hem hoofdschuddend na, terwijl hij met een blozend gezicht verder fietste. In haar jeugdjaren had zij al eens de grootste problemen met een smoorverliefde buurjongen gehad en dat was toen helemaal verkeerd afgelopen. Zij had er veel voor over als zij ditmaal zo'n nare afloop zou kunnen voorkomen. Gelukkig was hij al wat ouder dan de buurjongen uit haar jeugd. Dat gaf haar iets meer mogelijkheden om tot een goede oplossing van het probleem te komen.
Zij keek weer met een wat lodderige blik over de tuinen en de schooltuinen uit en verwachtte half en half dat Matty wel weer langs haar huis zou fietsen. Dat gebeurde echter niet. Wel rinkelde de telefoon in de huiskamer. Zij stond meteen op en rende naar de telefoon toe. De reden van die haast vloeide uit haar nimmer versagende moederliefde voort: zij verwachtte namelijk een telefoontje van Trudy. Zij nam de hoorn op en hoorde onmiddellijk een helder en altijd vrolijk stemmetje een paar bekende woorden uitspreken:
"Dag, mam!"
"Dag, kindje! Hoe gaat het met jullie?"
"Goed! Ik kan niet lang bellen, want de bus naar Schleiden gaat zometeen weg, maar we hebben het heel gezellig!"
"Waar zitten jullie nu?"
"In de Eiffel! In een plaatsje, dat Höfen heet en dat vlak onder Monschau ligt. Dennis is er in de afgelopen jaren elk jaar met zijn vader geweest.''
''Zitten jullie in een hotel?''
''Nee, gewoon bij mensen thuis! Bij de door en door aardige familie Radern in de Hauptstrasse.''
''Wat leuk!''
''Ja, hè? En gisteravond hebben we lekker gegeten in een gezellig restaurantje aan de rand van het dorp.''
''Wat hebben jullie gegeten?''
''Twee Russische eieren! En die waren dus echt heerlijk, mam!''
''Mooi!''
''En daarna hebben we lekker liggen vrijen langs een landweggetje, op de top van een heuvel.''
''Je meent het!''
''Ja, ik meen het! Het was echt een heel idyllisch plekje. Ik geloof ook, dat die vrijpartij op die mooie heuvel eigenlijk wel het hoogtepunt van mijn jeugdjaren was."
"Dat hoogtepunt komt dan net op tijd!''
''Hoezo?''
''Je bent al bijna volwassen, dom wicht! Over anderhalf jaar mag je al stemmen!''
"Ja, dat is waar, maar ik ben toch nog steeds hartstikke jong, mam! En daar ben ik heel erg blij mee! Het is ook echt heerlijk om jong, zorgeloos en verliefd te zijn!"
"Ik geloof het graag, kindje", zei Conny, op een minzame toon, "Weten jullie al, wanneer jullie terugkomen?"
"Op vrijdag, denk ik!"
''Ik zal reikhalzend naar jullie terugkeer uitkijken!''
"Ik had niet anders verwacht! O, jee! De bus komt eraan! Ik moet er vandoor!"
"Waar gaan jullie vandaag naartoe?"
"Dennis wil vandaag graag naar Trier reizen, maar ik weet niet, of we dat in één dag kunnen halen. Ik geloof, dat we dan vier keer moeten overstappen, of zo! O, jee! Dennis staat daar als een gek naar mij te wenken. Ik moet er echt vandoor! Dag, mam! Love you!"
"Love you too! En doe de groeten aan Dennis!"
"Zal ik doen! Doei!"
"Doei!"
Ze hingen gelijktijdig op. Conny deed dat met een glimlach; het gesprek met Trudy had haar danig opgevrolijkt. Net op het moment, dat zij naar de veranda wilde teruglopen, rinkelde de telefoon voor de tweede maal. Zij had niet het idee, dat het Trudy zou zijn en dat bleek te kloppen: het was Ellen, de moeder van Matty.
"Dag, Conny!", zei zij, met haar wat lijzige stemmetje, "Stoor ik? Ik heb je net ook al gebeld, maar toen was je in gesprek."
"Ja, dat klopt! Ik had net Trudy aan de lijn, maar je stoort mij niet, hoor! Ik heb vakantie, ik hoef niks te doen en ik hoef nergens heen. En ik heb gistermiddag de boodschappen al in huis gehaald, dus zelfs dat hoef ik vandaag niet meer te doen."
"O, dat is fijn!"
"Is er iets?", vroeg Conny, een beetje achterdochtig.
"Nee, of eigenlijk is er wel iets. Ik zou je graag iets willen vragen, maar ik weet niet goed, hoe ik dat onder woorden moet brengen. Het heeft met Matty te maken."
"Zeg het maar gewoon, lieverd!", zei Conny ferm, "Ik zal niet boos zijn en je ook niets weigeren."
"Ik zou je graag willen vragen, of je een keertje met hem naar bed zou willen gaan. Hij is namelijk heel erg verliefd op je."
Conny liet die woorden even op zich inwerken. Het verzoek kon moeilijk anders dan als 'te ridicuul voor woorden' worden omschreven, maar zij had er onmiddellijk een goed gevoel over. Het zou een mooie geste jegens Matty zijn. In haar jeugd had zij die geste jegens dat smoorverliefde buurjongetje moeten weigeren en dat had uiteindelijk mede tot diens dood geleid. Haar schuldgevoel daarover was nooit helemaal weggeëbd, maar nu had zij dus wel de kans om een eventuele herhaling van dat drama te voorkomen.
"Ben je er nog, Conny?", vroeg Ellen, een beetje timide.
"Ja, lieverd, ik ben er nog!", antwoordde Conny, "Ik moest alleen even over je verzoek nadenken."
"Je hoeft het natuurlijk niet in te willigen als je dat niet wilt."
"Ik vind het wel een goed plan, eigenlijk! Ik heb natuurlijk wel gemerkt, dat hij een beetje gek op mij is en het lijkt mij best wel leuk om hem een beetje in de liefde in te wijden."
"Hij zal je vast eeuwig dankbaar zijn. En het hoeft natuurlijk niet lang te duren. Een vluggertje is zo gepiept!"
"Nee, dat lijkt mij geen goed plan! Als het op een vluggertje uitdraait, blijven zijn verlangens naar mij misschien wel bestaan en dat kan natuurlijk niet. Als ik mij over hem ontferm, moet ik er dus echt de tijd voor nemen. Dan kan ik hem daarna ook zonder gewetenswroeging vragen om mij verder met rust te laten."
"Je bent echt een engel, weet je dat?"
"Je mag hem dus zeggen, dat hij nu naar mij toe mag komen en dat hij de rest van het weekend bij mij mag blijven logeren, maar je moet hem dus ook zeggen, dat hij mij na dit weekend helemaal moet vergeten!"
"Ik vind dat een hele goede voorwaarde!"
"Zeg hem ook maar, dat ik het heel leuk zal vinden als hij een paar dagen bij mij komt logeren, leg het hem zo goed mogelijk uit, wat de voorwaarde is en dan merk ik zometeen wel, of hij die voorwaarde accepteert."
"Je hebt er echt geen bezwaar tegen, dat hij het hele weekend bij je blijft?"
"Nee, en ik zal ook goed voor hem zorgen, hoor! Ik zal er echt wel voor zorgen, dat hij vandaag en morgen heel goed eet."
''En hij mag vandaag en morgen dus ook met je naar bed!''
''Ja, als hij zometeen aanbelt, zal hij daarover ook geen enkele twijfel hoeven te hebben. Dan zal hij mij bovenaan de trap zien staan en dan zal hij ook zien, dat ik alleen maar een paar hele mooie, bruine nylons draag.''
''O, je bent echt geweldig!''
"Hang nou maar op en stuur hem maar hiernaartoe! Maar vergeet niet om hem over de voorwaarde te vertellen."
"Ik zal het doen! Hee, hartstikke bedankt, hè?"
"Graag gedaan!"
Conny legde de hoorn op de haak, maar voor zij dat deed, hoorde zij Matty nog even heel hard juichen. Zij wist, wat dat voor haar betekende en zij was zeer in haar nopjes met die reactie. Het was heerlijk om na een seksloze periode van bijna tweeënhalf jaar eindelijk weer eens lekker te kunnen neuken en door Matty te geven, wat zij de buurjongen uit haar jeugd had misgund, zou zij zichzelf misschien wel van dat ene nare jeugdtrauma kunnen gaan verlossen.
In afwachting van Matty's komst ging zij op de bank zitten en sloeg zij op een wat lome manier haar benen over elkaar. Zij was ineens heel geil en het geluid van haar, langs elkaar heen schurende kousen wond haar nog wat meer op. Zij wist nu zeker, dat zij hier goed aan deed en dat zij en Matty een heerlijk seksweekendje voor de boeg hadden. Haar verwachtingen over het komende seksweekendje zouden inderdaad allemaal door Matty worden ingelost en daar zou het niet bij blijven: een week later zou blijken, dat er nog iets veel beters voor haar in het verschiet lag.

Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2017 Geoffrey Reemer en René Claessens