zondag 15 juli 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Manon - De vlinder op het terras - een scenario
Gepubliceerd op: 22-04-2011 Aantal woorden: 622
Laatste wijziging: 22-04-2011 Aantal views: 1429
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

De vlinder op het terras - een scenario

Manon


Paaseitjes in de tuin en een grote gele vlinder die 's nachts neerstrijkt op het terras. Samen met nog enkele andere personages zorgen ze voor een humorvol maar ook betekenisvol kort scenario.

Mama: Robbe, jongetje! Kom eens bij mij, in de grote zetel.

(Zoon kruipt in de zetel)

Mama: Morgen is het Pasen.
Robbe: Ja! Vannacht komen de klokken! En als we opstaan, dan gaan we chocolade rapen in de tuin!
Mama: Ik moet je wat vertellen. Er zijn geen klokken die chocolade-eitjes brengen voor de kindjes.
Robbe: Maar... ze liggen toch elk jaar in de tuin?
Mama: Ja, omdat papa en ik ieder jaar paaseitjes kopen in de winkel, en dan verstoppen we ze tussen de planten.
Robbe: Komen de paaseieren van de... van de winkel?
Mama: Natuurlijk Robbie. Klokken die paaseieren strooien... dat kan toch niet?
Robbe: Maar je had het gezegd!
Mama: Denk eens na, Robbe. Klokken kunnen niet vliegen.
Robbe: Nee... klokken kunnen niet vliegen... en ik geloofde dat... Wat ben ik een stomkop!
Mama: Maar Emma weet dat nog niet. Zij is nog klein, en ze gelooft nog dat elk jaar de klokken van Rome komen en eitjes brengen. Morgen zal ze gaan zoeken tussen de struiken. En omdat je nu een grote jongen bent die het geheim kent, mag jij deze keer de eitjes verstoppen.

(Geluid van een plastic zakje met chocolade-eitjes; Robbe loopt rond in de tuin en verstopt de eitjes)

Robbe: Hier! Dat zal ze nooit vinden!
Robbe: En hier. En hier!

(Rent terug naar huis)

Robbe: Leuk!

DE VOLGENDE DAG

(Geluiden van kinderen in de tuin)

Emma: De klokken zijn niet geweest!
Mama: Toch wel. Ze komen elk jaar.
Emma: Ik vind geen enkel paasei!
Mama: Kijk eens waar je broer zoekt. Robbe? Vind jij paaseitjes?
Robbe: Hier! Ik heb er een! En hier! En hier!

(Uiteindelijk komen de kinderen terug met handenvol paaseitjes)

Emma: Kijk eens mama, zoveel eitjes!
Mama: Goed hoor!
Emma: Ze waren moeilijk verstopt.
Robbe: Ik mag ze eten want ik heb ze gevonden.
Emma: Ik mag ze ook eten!
Robbe: Ik heb ze gevonden!
Mama: Kom, we gaan naar binnen.

BEDTIJD. KINDEREN LIGGEN IN HUN SLAAPKAMER IN BED.

Emma: Het was een leuke dag. Die paaseitjes waren lekker.
Robbe: Ik heb geen zin om te slapen.
Emma: Maar we moeten. De zon is ook al bijna gaan slapen.
Robbe: Niet alles slaapt s nachts.
Emma: Wel waar! Mama heeft het gezegd.
Robbe: Je moest eens weten... elke nacht landt er een reusachtige vlinder op het terras, met enorme, gele vleugels. Die klapt hij open en toe, en als de andere nachtdieren dat zien, weten ze dat hij er is, en dan komen ze naar hem toe...
Emma: Echt?
Robbe: ... en dan begint het, elke nacht opnieuw. Al die dieren beleven allerlei avonturen met de grote gele vlinder.
Emma: Wat doen ze dan?

(Geluiden van voetstappen, van de opengaande deur. Mama komt binnen in de slaapkamer)

Mama: Ik heb het wel gehoord, Robbe, wat je je zus allemaal wijsmaakt. Dat mag je niet doen!
Robbe: Maar...
Mama: Nee, want het is niet waar, het zijn leugens. Het is niet serieus en dat is niet goed voor de hersentjes van zon kind. Ah, daar ligt mijn pullover. Je mag nooit vergeten, Robbe, God kijkt altijd naar jou. Hij ziet alles wat je doet. Wat zou hij ervan zeggen als hij wist dat je je zus zon leugens vertelt, denk je?

(Mond van Robbe valt open van verbazing)

Mama: Wel, Robbe, waarom staar je me zo aan? Doe je mond toe. Ga slapen, en vertel je zus geen fabeltjes meer.

Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en Ren Claessens