woensdag 24 januari 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Manon - Ooit, in Portugal, met de tent... (2 - in de tent en op de camping)
Gepubliceerd op: 31-03-2011 Aantal woorden: 614
Laatste wijziging: 18-05-2011 Aantal views: 1426
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Ooit, in Portugal, met de tent... (2 - in de tent en op de camping)

Manon


Enkele jaren geleden reisden mijn partner en ik met de auto door Portugal. We overnachtten in een minuscuul tentje, in campings landinwaarts. Tijdens onze reis nam ik notities die ik tot een bundel prozagedichten heb herwerkt, en in vier delen op deze schrijverssite zal plaatsen. Deel twee: leven in de tent en op de camping.


Huisvesting.

Een vlak stukje,
het verlangen van elke tent.
Zoeken zonder waterpas.

Van buiten, onopvallend mosterdgroen.
Binnen: geel, fris en vrolijk.
Twee gordijnen van muggengaas.
Een opengeklapt voortentje.
Iet of wat koelte
binnen.

Eten in een zijvak.
Bier in een zijvak.
Zakdoeken, zaklampen in een zijvak.
Uurwerk en bic in een zijvak.
Aan een touwtje in het midden:
nachtlampje.
Aan onze voeten:
wereldradio.
Hoofdkussens van geplooide pulls.

Omringd door al het nodige,
veilig thuis.


Een mug.

Een prik.
Veel te zichtbaar
dan goed voor haar is,
rust ze op dat felle geel.
Een doffe klap.
Delicaat bij de vleugels genomen
wordt ze aangeboden aan
een passerende bosmier
met de woorden:
'Dit is mijn bloed
dat u wordt aangeboden
opdat u zou verder leven.'
De mier
reikt de hoogte in en...
GNAP!
Gaat ervandoor zonder een amen.


Bewegende bobbels

onder het tentzeil.
Duwen,
tegen je billen en je rug.
Mol of woelmuis?
Terugkloppen.
Ze trekt er zich niet veel van aan.
Ze duwt terug!


Geluid in een kookpot

midden in de nacht.
Het stopt.
Herbegint.
Onder het licht van de zaklamp:
een pad.


Storm.

Even horen wat hij te vertellen heeft:
golvend geruis in de boomkruinen,
fladderend tentzeil,
kletterend water.
Haringen blijven stevig in de grond.
De tent staat stabiel.
De storm mag verder vertellen.
Heerlijk.

Vol modderspatten
is het tentzeil.
In de ochtendzon
makkelijk schoon te krijgen.


          Opnieuw een haring
          de grond in kloppen.
          Met een steen.
          Die breekt in twee.
          Linkerduim vol bloed.


                         De buren kijken mee.



Buren...

Eentje babbelt graag een half woordje Japans
ik leer hem een half woordje Portugees.

Koken met methanol.
Lucifers lenen bij de buren
en terugleggen in hun tent.


Hij kookt voor zichzelf.
Eet voor zichzelf.
Soms een gesprek via de GSM (met zichzelf).
Hij loopt rond
in zondagse kleren
tussen de struiken.
IJsberen of op bedevaart?


Een hond vol vlooien.
Pas op!
Als die op visite komt
zijn we krabbende clochards.



Gelukkig geen zwembad.

Wel een brede rivier
met waterslangen
en witte rivierbloemen.

Lui, languit in het water,
rondjes zwemmen
tussen bloemen en slangen.
Lachen, draaien en buitelen.
Zingen van plezier.
Het gezang wordt door de slangen
niet geapprecieerd.
Ze ruimen baan.

Op zoek naar bier...
... een slang in de tent!
'Ach, vrouwen. Ze verwarren een hagedis met een slang!'
zegt een toerist.
De hagedis blijkt toch een slang.
Onder het mediocre geroep van de toerist:
'Geef hem een klap! Dood hem!'
begeleid ik haar tot
ze de rivier in kronkelt.

Dertig graden en meer.
Toch koud stromend water -
plons!
Duik in het heldere slangenwater.
Verstrengelen in waterplanten.
Bovenkomen in de zon
en nog eens onderdompelen.
Een kei met een scherpe punt.
Schaafwond aan de voet.

Terug aan de kant.
De huid is zacht.
Druppels verdampen snel.


(Ooit, in Portugal, met de tent...
Deel 1: de reis
Deel 2: in de tent en op de camping
Deel 3: dorpjes, steden en mensen
Deel 4: een laatste, lange trektocht)



Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens