woensdag 17 oktober 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Manon - Ooit, in Portugal, met de tent... (1 - de reis)
Gepubliceerd op: 24-03-2011 Aantal woorden: 473
Laatste wijziging: 24-03-2011 Aantal views: 1601
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Ooit, in Portugal, met de tent... (1 - de reis)

Manon


Enkele jaren geleden reisden mijn partner en ik met de auto door Portugal. We overnachtten in een minuscuul tentje, in campings landinwaarts. Tijdens onze reis nam ik notities die ik tot een bundel prozagedichten heb herwerkt, en in vier delen op deze schrijverssite zal plaatsen. Deel één: we vertrekken van huis en reizen steeds dieper Portugal in.



Vertrekken

naar de vrijheid
die vakantie heet.

De auto hangt laag door
maar doet het
prima.
Radio aan.
Nieuwsberichten.
Een ter dood
veroordeelde
wordt vandaag
geëxecuteerd.



          De grens.

          Twee vroege toeristen op de camping.
          Twee zwaluwen
          kondigen het nieuwe seizoen aan.

          Net over de grens spreekt de campinguitbater
          verschillende talen.
          Inlands alleen nog gebroken Engels.
          Uiteindelijk: 'Não, Português.'

          Breed glimlachend
          is hij druk in de weer met poetsen en koken.
          Net een Belgische frituur.
          De Portugese keuken, uitstekend.
          Familiebedrijfje,
          een leven in vrolijkheid.

          Kelner: 'I hate philosophy.'
          Filosoof: 'Then you are a great philosopher!'
          De filosoof krijgt het bord met de dikke portie.

          'Boa noite' voor het slapengaan.
          Een héél gesprek.



En verder...

Omleidingen
maar geen wegaanduidingen.
Rond punt.
Elke weg gaat
nergens heen.

Een baantje,
kronkelend bergop,
duizelingwekkende bochten.
Geen vangrail.
Als je slipt ga je
hals over kop
de diepte in.

Verder, hoger.
Rijden door de bergen
alsof je in een vliegtuig zit
zonder vleugels
en zonder valscherm.

Lawaai van takken
tegen de romp.
Een verschrikte stop.
Schrammen en een kleine bluts.
De auto vindt het niet erg.
Oef!



          Van dorp naar dorp.

          Zes blaffende honden,
          kwispelend, rennend,
          bij een kudde schapen.

          Aardeweg wordt kasseiweg.
          We rijden sneller.
          In de verte
          enkele huizen -
          een dorp.
          Het wordt druk op de baan:
          kippen en hanen,
          een hond,
          poezen.
          Vooral opletten
          voor mediterrane koeien.
          Er zit al een schram op de deur!

          Hogerop
          nog een dorpje.
          Minuscuul.
          Overal, de geur van stront.
          Kippen kakelen in paniek.
          De haan kraait kwaad.
          Wil hij het verkeer regelen?
          Honden blaffen, blaffen en blaffen!
          Maar kwispelen. Likken.
          Ze vinden het bezoek plezant.
          Het dorpje,
          gewekt uit de middagrust,
          kijkt op.

          Het is onmogelijk hier
          onopgemerkt voorbij te komen.
          Van achter kleine raampjes
          kijken mensen nieuwsgierig.

          Rode letters op een witte plaat,
          en een B.
          Welk land zou dat zijn?

          Kinderen drukken hun neus tegen de ruiten.
          Ze willen weten.



Parkeren.

Een kei plaatsen achter het wiel.
De steile bergaf helemaal de pas afgesneden.



(Ooit, in Portugal, met de tent...
Deel 1: de reis
Deel 2: in de tent en op de camping
Deel 3: dorpjes, steden en mensen
Deel 4: een laatste, lange trektocht)


Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens