donderdag 26 april 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Manon - TAOA - het ene brein is het andere niet
Gepubliceerd op: 20-03-2011 Aantal woorden: 1052
Laatste wijziging: 17-04-2016 Aantal views: 1579
Easy-print versie Aantal reacties: 2 reacties

TAOA - het ene brein is het andere niet

Manon


Hierna volgt een uitwisseling van e-mails tussen de 'voorzitter' en de 'secretaris van de voorzitter' binnen de vereniging TAOA. Algauw zal blijken dat er evenveel verkeerd loopt in de breinen van deze beide mensen.


Beste voorzitter Jan,
Bedankt om dat document gisteren nog te hebben bezorgd. Jammer dat het toen toch al te laat was. InderdaadÖ je bent te traag geweest. Deze formulieren moeten steeds stipt op tijd ingediend worden, anders: geen financiŽle steun meer voor onze vereniging (de TAOA) en evenmin voor mijn eigen uiterst goed betaalde baan als secretaris van de voorzitter van TAOA.
Ik zit dus in de puree.
Erik, secretaris van de voorzitter


Beste Erik,
Waar heb je het over? Heb je een document van mij ontvangen? Dan heb ik het je waarschijnlijk niet zelf bezorgd. Het moet gewoon iemand anders geweest zijn.
Jan, voorzitter


Beste Jan,
Het lijkt erop dat Tante Amnesia of Oom Alzheimer weer eens op bezoek zijn geweest.
Erik, secretaris van de voorzitter


Beste Erik,
Zijn zij het die dat document in mijn plaats gebracht hebben? Vriendelijke mensen. Maar wie zijn zij eigenlijk? Kan je me hun mailadressen doorsturen? Ik zou hen graag bedanken.
Jan, voorzitter


Beste Jan,
Neen, het zijn niet Tante Amnesia en Oom Alzheimer die het document gebracht hebben.
Het is toch godgeklaagd dat je iedere keer opnieuw vergeet dat je voorzitter bent van TAOA. Hoe moet ik mijn job van secretaris behouden met een voorzitter die niet weet waar hij mee bezig is?
Ik herhaal het voor de zoveelste keer: TAOA is een vereniging, een zelfhulpgroep voor mensen die stevig lijden aan Amnesie en/of Alzheimer. Die aandoeningen noemen we hier gemoedelijk ĎTante Amnesiaí en ĎOom Alzheimerí om ze minder afschrikwekkend te laten klinken. Vandaar de afkorting TAOA.
Tot voorzitter wordt gewoonlijk diegene verkozen die het zwaarst door deze imponderabelen des levens is getroffen. Hij doorleeft en kent deze aandoeningen immers in hart en nieren. Tot nu toe is er nog niemand die jou hierin overtroffen heeft, waardoor je nog steeds voorzitter bent (ondanks vreselijk wanbeleid).
Erik, secretaris van de voorzitter


Beste Erik,
Dat is allemaal bijzonder interessant wat je daar vertelt, maar wie zegt dat je de waarheid spreekt? Het is niet zomaar vanzelfsprekend om aan te nemen dat ik lijd aan de ziekte van Alzheimer of Amnesie heb.
Jan, voorzitter


Beste Jan,
Toen je verkozen werd heeft men even geaarzeld of je wel een echte TAOA-patiŽnt was. Om dat te zijn moet men immers hersencellen hebben, en de vraag was of je die wel had. Na grondig onderzoek werd er tenslotte vastgesteld dat je toch de gelukkige eigenaar bent van twee neuronencellen. Al slaapt er altijd ťťn van.
Verder hoef je niet te geloven dat je een TAOA-patiŽnt bent. Een feit is een feit, en elk geloof in een feit doet afbreuk aan de feitelijkheid van dat feit.
Erik, secretaris van de voorzitter


Beste Erik,
Het wordt alsmaar ingewikkelder wat je mij uitlegt. Ik weet echt niet meer wat ik ervan moet denken. Wie is nu de gekke van ons beiden? Wie ben jij eigenlijk? Ik word niet graag in de maling genomen, en zeker niet door een volstrekt onbekende die misschien nog getikt is ook.
Jan, voorzitter


Beste Jan,
Wat heb jij op niets steunende, alles absorberende energieŽn in je hoofd zitten. Net een zwart gat. Wij kennen elkaar al jarenlang. Wie ik ben, dat staat onder elke mail die je van me ontvangt: ĎErik, secretaris van de voorzitterí. Maar goed, als je zelfs dat niet kan onthouden zal ik het eenvoudiger uitleggen: ĎIk ben ik!í Schrijf dat desnoods op je hand om het vooral niet te vergeten. En zorg dat je je hand niet vergeet!
Erik, secretaris van de voorzitter


Beste Ik Ben Ik,
Nu begrijp ik waarom je voornaam Erik is. Eigenlijk bedoel je daarmee Er-is-ik. Afgekort en na jarenlang snel uitspreken wordt dat Er-ik. Maar eigenlijk ben je gewoon Ik. Zo gesteld, en nadat ik er diep over heb nagedacht, zou het kunnen dat je gelijk hebt dat ik je kan vertrouwen.
Jammer dat ik even vergeten was dat ik een TAOA-patiŽnt ben, maar nu ontdek ik inderdaad aanwijzingen in die richting. Zoals dat gevoel alsof mijn hoofd zot draait. Telkens als mijn geheugen verdwijnt maakt het plaats voor stemmen. Dan vertoef ik in een wereld van geweeklaag en geknarsetand, de wereld der hellewezens. Aaaaaahhh!!!! (Eerlijk gezegd, zo erg is het niet hoor. Het is als gothic horror met een beetje een gregoriaans tintje. Vind ik best wel te genieten.)
Jan, voorzitter


Beste Jan,
Fijn dat het vertrouwen binnen de vereniging hersteld is. Het is echt niet om je te vervelen dat ik je laat weten dat je een TAOA-patiŽnt bent.
Nu wil ik je vragen om morgen thuis te blijven, dan kom ik even langs. Ik heb kunnen lobbyen bij het ministerie. Ze hebben begrip voor de moeilijkheden van een vereniging met een TAOA-patiŽnt als voorzitter en we kunnen de financiŽle steun toch nog ontvangen. Ik zal blij zijn om met deze steun niet alleen mijn loon te verhogen, maar ook een villa in Zuid-Frankrijk aan te schaffen. Af en toe kunnen de TAOA-patiŽnten er dan verblijven (niet te lang).
Maar ik heb dus wel opnieuw de krabbenpoten van de voorzitter nodig onder een belangrijk document. Die kom ik morgen halen.

PS: Je toestand bijzonder kennende en in acht nemend, vraag ik je om deze tekst af te drukken zodra je hem uitgelezen hebt en hem de hele tijd met je mee te dragen, waar je ook gaat. Op het einde van deze zin moet je dan onmiddellijk weer bovenaan het blad beginnen lezen, aangezien je de eerste zin ondertussen al vergeten bent.

PS2: Als voorzitter mag jij vaker komen naar mijn villa in Frankrijk, ik heb nog een hulpje in het huishouden nodig.

PS3: De voorgaande PS was een grapje om je in verwarring te brengen zodat je nu helemaal niet meer zou weten welke de laatste zin was vanwaar je weer van voren af aan moet beginnen lezen. Maar maak het je niet te moeilijk. Start onmiddellijk opnieuw. Nu!!!
Je zeer toegenegen Erik, secretaris van de voorzitter


(Met dank aan de mails tussen M.&M.)


Manon @ 07-05-2011 19:23:40



harrem @ 08-04-2011 11:44:03
Net als bij het lezen van een toneelstuk vind ik het lezen van correspondentie doorgaans inspannend. Een verhaal leest makkelijker. Niettemin heb ik dit geboeid gelezen. Beide e-mailschrijvers zijn begiftigd met de kunst van speels taalgebruik, wat weer afstraalt op de auteur.

Leuk, die toch net nog beschaafde beledigingen over en weer. TAOA tast blijkbaar het gevoel voor humor niet aan.

Dit overlezende, vraag ik me trouwens af waarom ik deze tekst ook weer wou schrijven.




Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en Renť Claessens