zondag 5 september 2010
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
sprakeloos - Eerste kerstverhaal 2005, een kerstfabel
Gepubliceerd op: 11-12-2005 Aantal woorden: 557
Laatste wijziging: 13-12-2005 Aantal views: 894
Easy-print versie Aantal reacties: 6 reacties

Eerste kerstverhaal 2005, een kerstfabel

sprakeloos


Jomus vliegt lodderig achter Marmus aan. Zijn boosheid is weg. De onzekerheid speelde al weken en kwam gisteravond tot een ontlading.
‘Van wie is het kind?’ had hij geschreeuwd.
Marmus keek hem begripvol aan en antwoordde slechts:
‘Ik weet het echt niet, maar het kind is verlicht.’
Vol afgrijzen vloog Jomus weg en laafde zich aan jeneverbessen. Hij wilde vergeten. Vergeten dat zijn vrouw onteerd was. Vergeten dat hij de liefde niet met haar had mogen bedrijven.
Gisteravond beet hij haar toe:
‘Ik had je moeten nemen, lang, hard en vaak.’

Die ochtend heeft hij spijt, en hoofdpijn. Jomus laat zich beschaamd verzorgen door zijn zwangere Marmus. Vol barmhartige devotie masseert ze zijn kater weg. Alle anderen zijn al vertrokken, als Marmus en Jomus de reis aanvaarden.

Sinds weken reist de kolonie in opdracht van koning Herodantimus richting Damaskmus. Hun koning is zich zelf niet meer sinds zijn veroordeling door de Voorzienigheid.
De Voorzienigheid heeft hem gestraft voor het doden van een van zijn onderdanen. De straf was mild, maar de koning woest. Per decreet verordonneerde hij: “Ik, koning van Domimus tot Damaskmus eis dat alle onderdanen per direct naar Damaskmus vliegen. Zij blijven daar tot de revolutionaire geesten, die mij willen onttronen, gepakt zijn.”

Damaskmus is een woestijnachtig landschap met een enkele oase, waar plaats is voor weinigen, maar niet de duizenden die het moet herbergen.
Tegen de avond is de oase nog niet in zicht. Marmus is moe en bij Jomus wint het schuldgevoel van zijn kater. Hij herneemt de leiding. Jomus beseft, hoewel hij niet de vader is, dat het ei die avond gelegd moet worden. Als de zon verdwijnt, koelt het snel af.
Dan horen ze gelukkig in de verte hun soortgenoten, ze naderen de oase.
‘We zijn er bijna’ roept Jomus.
Marmus knikt slechts beminnelijk.
Eenmaal in de ‘Oase van Damaskmus’ aangekomen, vernemen ze dat er geen plaats meer is. Het enige dat ze vinden is een beetje eten en de tip dat in de periferie van de oase enkele rotsen zijn die mogelijk soelaas kunnen bieden.

Marmus neemt een kloek besluit.
‘Jomus, wij hebben elkaar en het ei, we redden het samen wel.’
Jomus negeert zijn gekrenkte mannelijke ego, besluit dat het ook zijn kind zal worden en met zijn tweeën vliegen ze naar de rotsen.

Ze vinden een spelonk voor de nacht. Uitgeput valt Marmus in een diepe slaap. Jomus kijkt vertedert toe. Na een inspectie van de omgeving besluit hij ook te gaan slapen. Maar dan ziet hij dat er licht uit de spelonk komt. Ongerust hipt hij naar het licht. Bij binnenkomst ziet hij Marmus opgewekt zitten. Ze perst hun ei uit. Een ei dat licht geeft.
‘Kijk Jomus, ik zei toch, het is een verlicht kind.’

Het ei gaat feller schijnen en het licht is zichtbaar in de oase. Van alle kanten komen nieuwsgierige soortgenoten. Zij brengen voedsel en bewonderen het ei. En op een avond, de oase moet zijn uitgestorven, breekt het verlichte ei. Onder luid getjilp worden Marmus en Jomus omringd door hun soortgenoten. Zij feliciteren het versbakken echtpaar met de geboorte van hun zoon. Een koningszoon, is de overtuiging van de menigte en hij zal door het leven gaan als ‘Jemus, koning der mussen en de zuivere wedergeboorte van het slachtoffer van koning Herodantimus.’


Innocente @ 13-12-2005 20:43:21
Yep! Ik heb het gelezen, veel béter zo!

Het zijn intussen wel erg veel verhalen geworden, nietwaar? Jezus redt, staat er inmiddels op. Heeft best goede een waardering... vier punten maar liefst...


sprakeloos @ 13-12-2005 10:28:18
Het verhaal toch herschreven naar de vereiste hoeveelheid woorden en ingestuurd


Adriaan @ 12-12-2005 12:55:16
Beste Sprakelooos,

Leuke kerstmus. Ik ik hoor de dominostenen al ratelend omvallen maar dat zal wel aan mij liggen.
Je hebt duidelijk aangegeven dat dit de eerste is dus ben ik zeer benieuwd naar de volgende.


Innocente @ 11-12-2005 15:16:09
Ja, volgens mij mag je meer verhalen inzenden. Toch... ?

Hč, hč, "Jezus redt" staat er nu eindelijk op. Maar omdat er meerdere verhalen tegelijk geplaatst werden ( de teller vlóóg ineens van 75 naar 94 o.i.d.), is mijn 2e verhaal tussen de andere inzendingen terechtgekomen.
Poeh, het begint werkelijk een hele lange lijst te worden, godzijdank ook in alfabetische volgorde. Je zoekt je rot anders...

Nu ja, weinig kans, schat ik in, om op de Schrijversvakschool terecht te komen....
er staan erg goede verhalen tussen!


sprakeloos @ 11-12-2005 14:21:10
Je hebt gelijk. Ten behoeve van de fokwedstrijd ben ik al teruggegaan van 1100 woorden naar een goede 700, maar nog te veel, dus geen inzending. De tijd was ik me van bewust en een aantal verbeteringen zijn gedaan, de tekst nogmaals kritisch bekeken.
Jezus redt ook op schrijversweb?

Je mag meer inzendingen insturen??


Innocente @ 11-12-2005 12:02:40
Wat een leuk idee, om een fabel te schrijven over het "Jomus"-volk!

Ik vind het origineel, en onderhoudend geschreven ook.
Kleine kanttekeing: je haalt de tijden door elkaar. De ene keer schrijf je in de v.t dan weer in o.v.t etcetera.

Voorbeeld: "De laatste schaduwen verdwenen en de oase is nog niet in zicht. Marmus werd moe, maar heeft nog geen onvertogen woord gezegd. "

De laatste schaduwen waren verdwenen, maar de ooase was nog niet in zicht. Marmus was moe geworden, maar had nog geen onvertogen woord gezegd.

Zoiets, dus....

Ga je het plaatsen?

Ik heb gisteren nog een verhaal ingezonden: Jezus redt! Het is nog steeds niet geplaatst. Raar, ik dacht dat het maximaal een dag zou duren.... Ze slapen zeker nog bij de NCRV (of bij Fok ... )



Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2010 Geoffrey Reemer en René Claessens